Wie op zoek is naar de beste binnenband, heeft tegenwoordig meer te kiezen dan ooit. Naast de traditionele zwarte butyl-binnenband liggen er steeds vaker TPU- en latexvarianten in de winkel. Fabrikanten beloven een lager gewicht, minder rolweerstand of juist meer lekbestendigheid. Maar welke binnenband past het best bij jouw manier van fietsen? Of is fietsen zonder binnenband (tubeless) misschien wel de beste optie voor jou?
Het korte antwoord: er bestaat geen perfecte binnenband. De beste keuze hangt af van wat je belangrijk vindt. Een wedstrijdrijder stelt andere eisen dan een forens of een langeafstandsfietser.
Wat is een butyl-binnenband?
Butyl is een synthetisch rubber dat al tientallen jaren de standaard vormt voor fietsbinnenbanden. Het materiaal is relatief goedkoop, eenvoudig te produceren en houdt lucht uitstekend vast. Voor recreatieve fietsers is butyl vaak nog steeds de meest logische keuze. De banden zijn betaalbaar, eenvoudig te monteren en goed te repareren met een plakker.
Maar butyl heeft ook nadelen voor sportieve fietsers. Zo is het relatief zwaar, heeft het een hogere rolweerstand dan latex en TPU en is een butylbandje meestal minder compact mee te nemen als reserveband. Er zijn ook ‘light’ butylbanden, die lichter en compacter zijn, maar die zijn daarmee ook minder lekbestendig.
Wat is een latex-binnenband?
Latex is een natuurlijk rubber dat veel elastischer is dan butyl. Daardoor kan een latexband zich beter aanpassen aan oneffenheden in het wegdek, wat resulteert in een lagere rolweerstand en vaak ook iets meer comfort. Jarenlang waren latex-binnenbanden de favoriete keuze van wedstrijdrijders die nog niet op tubeless wilden overstappen en ook niet met dure tubes konden rijden.
Het grote nadeel is dat latex lucht doorlaat. Je moet een latex-binnenband vrijwel voor iedere rit opnieuw oppompen. Latex banden zijn ook veel duurder dan die van butyl, reken op minimaal 15 euro voor een bandje. Nog een klein nadeel, al ligt dat ook aan je skills, latex heeft wat eerder de neiging om tussen buitenband en velg terecht te komen bij het monteren. Mensen prikken ze ook wat vaker lek bij het gebruik van bandenlichters, iets dat je eigenlijk sowieso moet proberen te voorkomen. Plakken gaat eigenlijk niet, lek is dus weggooien.
Wat is een TPU-binnenband?
TPU staat voor thermoplastisch polyurethaan. Dit materiaal wordt al langer gebruikt in de industrie, maar heeft pas de afgelopen jaren zijn weg gevonden naar de wielersport.
TPU-binnenbanden zijn extreem licht en compact. Een moderne TPU-band kan minder dan een derde wegen van een traditionele butylversie. Daardoor zijn ze populair als wedstrijdband én als reservebandje voor onderweg.
TPU combineert een lage rolweerstand met een extreem goede luchtvastheid, je hoeft ze dus niets snel bij te pompen. Wel vragen deze binnenbanden iets meer aandacht bij montage, omdat het materiaal minder rekbaar is dan rubber en ook erg glad. Doordat ze zo dun zijn moet je ook heel voorzichtig zijn met bandenlichters en zorgen dat je velglint goed is. Een ander nadeel, al wordt dat door voortschreidende techniek beter, is dat ze wat gevoeliger zijn voor lekkage rondom het ventiel. Pomp ze ook nooit meer dan een klein beetje op, zonder dat de buitenband eromheen zit. Ze zijn nauwelijks elastisch en ‘veren’ niet terug naar het oude formaat als je ze leeg laat lopen. Dan rek je ze dus uit en worden ze nog dunner.
Een groot nadeel was altijd de hoge prijs, maar op de online marktplaatsen (AliExpress, Temu, etc.) zijn dit soort bandjes nu ook te koop voor een paar euro per stuk, met diverse ventiellengtes.
Voor de grap heb ik even getest hoelang het duurt voor een band knapt.
Wanneer kies je welke binnenband?
Kies butyl als…
Je vooral recreatief fietst, weinig onderhoud wilt en een betaalbare oplossing zoekt. Ook voor woon-werkverkeer en winterfietsen blijft butyl een uitstekende keuze.
Kies latex als…
Je maximale prestaties zoekt en het geen probleem vindt om voor iedere rit de banden te controleren en vaak wat lucht bij te pompen. Vooral interessant voor wedstrijdrijders en klimliefhebbers.
Kies TPU als…
Je een moderne allround oplossing zoekt met een laag gewicht en een lage rolweerstand. Voor veel sportieve fietsers is TPU momenteel de gulden middenweg tussen de snelheid van latex en het gebruiksgemak van butyl.
Typische gewichten
| Type | Gewicht |
|---|---|
| Butyl | 90-120 gram |
| Latex | 65-85 gram |
| TPU | 20-45 gram |
| Tubeless | 30-60 gram vloeibare latex |
Een TPU-binnenband kan dus ongeveer 70 tot 100 gram per wiel besparen ten opzichte van een standaard butyl-band. Bij twee wielen loopt dat verschil op tot bijna 200 gram roterende massa. Wat dat voor je prestaties doet is onderwerp voor een volgend artikel.
En hoe zit het dan met tubeless?
Hoewel tubeless technisch gezien geen binnenbandsysteem is, hoort het tegenwoordig wel thuis in iedere vergelijking. Bij tubeless wordt de band rechtstreeks luchtdicht op de velg gemonteerd. Een vloeibare sealant in de band dicht kleine gaatjes automatisch af.
Vooral in het gravel- en mountainbike-segment is tubeless inmiddels de standaard. Ook onder racefietsers groeit de populariteit nog steeds.
Voordelen van tubeless
Minder kans op lekrijden
Het grootste voordeel van tubeless is de lekbestendigheid. Kleine gaatjes van bijvoorbeeld een steentje of doorn worden vaak direct afgedicht door de sealant, soms zonder dat je merkt dat je lek hebt gereden.
Lagere rolweerstand
Tubeless-systemen behoren tot de snelste opties op de markt. Doordat er geen wrijving ontstaat tussen buitenband en binnenband gaat minder energie verloren.
Meer comfort
Omdat er geen risico is op een klassieke stootlek (“snakebite”), kun je met een lagere bandenspanning rijden. Dat verhoogt het comfort en verbetert vaak ook de grip.
Nadelen
Nadelen zijn er helaas ook, zo is een tubeless band monteren lastiger dan het vervangen van een binnenband. Vaak zijn een compressor of tubeless booster nodig om de band goed op de velg te laten ploppen.
De sealant droogt na verloop van tijd uit en moet enkele keren per jaar worden aangevuld of vervangen. Grote gaten of scheuren dichten meestal niet vanzelf. In dat geval moet je alsnog een plug gebruiken of een binnenband monteren, wat geen pretje is met al die vloeibare latexmeuk op je handen.
Toch wegen de voordelen zeker op tegen de nadelen, in ieder geval waar het gaat om gravel en mtb. Voor de racefiets kiezen wij nog steeds liever voor de binnenband, bij banden die minder dan 30 mm breed zijn.
Vergelijking van alle systemen
| Eigenschap | Butyl | Latex | TPU | Tubeless |
|---|---|---|---|---|
| Gewicht | ★★☆☆☆ | ★★★★☆ | ★★★★★ | ★★★★☆ |
| Rolweerstand | ★★☆☆☆ | ★★★★★ | ★★★★☆ | ★★★★★ |
| Lekbestendigheid | ★★★☆☆ | ★★★★☆ | ★★★★☆ | ★★★★★ |
| Lucht vasthouden | ★★★★★ | ★☆☆☆☆ | ★★★★☆ | ★★★☆☆ |
| Kosten | ★★★★★ | ★★★☆☆ | ★★☆☆☆ | ★★☆☆☆ |
| Repareerbaarheid | ★★★★★ | ★★☆☆☆ | ★★★☆☆ | ★★★☆☆ |
| Montagegemak | ★★★★★ | ★★★☆☆ | ★★☆☆☆ | ★★☆☆☆ |
| Onderhoud | ★★★★★ | ★★★☆☆ | ★★★★☆ | ★★☆☆☆ |
Conclusie
Tien jaar geleden was de keuze simpel: je reed met butyl of je reed niet. Tegenwoordig heeft ieder systeem zijn eigen plek.
Voor veel recreatieve fietsers blijft butyl de verstandigste keuze. Zoek je meer prestaties zonder extra onderhoud, dan is TPU momenteel waarschijnlijk de interessantste optie. Latex blijft favoriet bij puristen die elk beetje rolweerstand willen winnen. Tubeless biedt de beste bescherming tegen lekrijden en het meeste comfort, maar vraagt daar ook het meeste onderhoud voor terug.