In de rubriek Bike of the Week hebben we vaak splinternieuwe, highend, superlichte, maar zwaar prijzige fietsen. Maar de BOTW kan natuurlijk net zo goed de fiets zijn waarop jij verliefd werd op onze sport. Dat is precies het geval met deze Trek Domane AL 5, de eerste racefiets die Pien van Korven (29) twee jaar geleden kocht.
Toevallige ontmoeting
Tijdens de fotoshoot voor een review van de Giant Revolt, reed ze langs. Op haar donkergrijze Domane, volgehangen met tassen. We zeiden ‘Hoi’, en gingen ieder ons weegs. Toen ik na de shoot nog even een rondje ging doen, kruisten onze wegen opnieuw. Dat kan geen toeval zijn, dus vroeg ik Pien (zoals ze bleek te heten) of ik haar even mocht lastigvallen met wat vragen over haar fiets. “Natuurlijk, leuk!”, was het spontane antwoord.
Ze was die ochtend vertrokken vanuit Enkhuizen en onderweg naar een camping op de Veluwe. Voor een tweedaagse bikepacktrip, voor het eerst met tassen op haar racefiets. Naast de Domane heeft ze ook nog een witte Checkpoint gravelbike, waarmee ze al eerder met tassen erop een vijfdaagse trip door Toscane reed.
Ik vroeg haar waarom ze op deze Domane was gevallen. Dat bleek meer toeval dan een bewuste keuze te zijn. Pien stopte twee jaar terug met voetbal en besloot het fietsen eens uit te proberen. In haar woonplaats Tilburg bezocht ze wat fietsenwinkels en liep uiteindelijk bij de shop van Ventoux tegen dit model aan. Goede maat, goede prijs, goede looks. Een aluminium instapper van het Amerikaanse Trek. Hierop maakte ze haar eerste kilometers en ondertussen is ze ook besmet geraakt met het fietsvirus.
Deze fiets kostte in 2021 nieuw een kleine 2000 euro, maar Pien kocht hem, lichtgebruikt, als occassion. Heel verstandig om eerst eens te kijken of fietsen wel iets voor je is, zonder gelijk je portemonnee te legen op een nieuw en veel duurder model. Het frame is afgemonteerd met een mechanische Shimano 105 groepset, schijfremmen, vrij zware aluminium Bontrager (Trek’s eigen onderdelenmerk) wielen en een carbon voorvork. De bandjes zijn vernieuwd, er liggen nu prima Schwalbe One’s om de velgen. De fiets is in onderhoud bij Ventoux en ziet er eigenlijk nog als nieuw uit.
Pien is wel bij de winkel binnengestapt met de vraag of ze haar konden uitleggen hoe je een band vervangt als je onderweg met pech staat. Dat deden ze met plezier, “ik vind het echt een fijne zaak, ze zijn heel vriendelijk en staan altijd voor me klaar.”
In Podcast #002 die over onderhoud gaat, hadden Ronald en ik het er nog over hoe belangrijk het is om een goede relatie met je fietsenmaker te hebben. Terugluisteren doe je hier!
“Hyundai onder de racefietsen”
Pien heeft er dit jaar al een kleine 3000 kilometer opzitten, je kunt dus wel stellen dat ze “beginner af” is. Ze is ondertussen dus eigenlijk stiekem aan het nadenken over een opvolger voor de Trek. “Ik hoor om me heen dat dit eigenlijk wel een beetje de Hyundai onder de racefietsen is”, zegt Pien met een lach. Dat bedoelt ze niet als compliment (no offense naar Hyundai rijders 😉), voor de, verder echt wel prima, racer. Maar het kan natuurlijk wel een flink stuk lichter, al zou ze alleen de wielset maar vervangen.
Pien heeft een fietsvriendin die een beetje in hetzelfde schuitje zit en samen hebben ze het vaak over het kopen van een nieuwe racer. “We hebben eigenlijk met elkaar afgesproken dat we die wel eerst moeten verdienen. We willen eigenlijk een soort doel stellen, misschien eerst 25 duizend kilometer op deze gereden hebben, of zoiets.” Deze zomer gaat de fiets nog achterop de camper mee naar Slovenië, samen met de fietsvriendin. Zo kunnen ze daar alvast de nodige kilometers maken om die nieuwe fiets te verdienen!
Energie en uitlaatklep
Voor Pien is fietsen een mooie uitlaatklep: “Ik kan soms wat onrustig zijn en op de fiets kan ik die energie kwijt. Ik ben graag buiten en de combinatie van nieuwe plekken ontdekken, kamperen en contact maken met mensen die dezelfde passie delen, vind ik geweldig. Voor mij is fietsen ook meer dan alleen kilometers maken. Je maakt onderweg makkelijk contact met anderen en ik ben altijd nieuwsgierig naar hun verhalen. Zo verbreed ik mijn wereld.”
Wiebelende tassen
Het was me al opgevallen dat de grote zadeltas van Pien nogal schommelt. Dat had ze zelf ook al ondervonden. “Ja, hij ook erg groot en zit flink vol. Misschien toch maar eens op zoek naar een ander systeem.” In de tassen zit haar tentje, kleding, slaapzak, maar geen kookgerei. “Ik rijd straks nog even naar de supermarkt. Broodje, tomaat, mozzarella en een lekkere pesto, daar kan ik het prima mee doen voor die ene avond. Morgen rijd ik weer naar huis.”
Naar huis is 120 kilometer. Dat is ook de langste afstand die ze tot nu toe op één dag reed, maar dat deed ze nog nooit eerder alleen. Ze reed al wel eens samen met haar vader in vijf dagen naar Parijs, ook dagafstanden van zo’n beetje deze lengte. Ze vertelt dat ze het weerbericht al heeft gecheckt en weet dat ze de hele dag lekker wind mee heeft. Dat tripje naar huis is dus helemaal goed gekomen!
Meer info over de Trek Madone AL vind je hier.
[sibwp_form id=1]
