Als je 2.3 mm omlaag gaat is dat toch weer 0,173 Watt winst bij 46 km/uur!
Dus, ja, waar kan ik bestellen?
Een racefiets voor het gevoel koop je op marktplaats voor onder de €100 (met dunne bandjes en velgremmen).
In het verleden veel uren op Wattopia doorgebracht. Nu staat de Tacx nog in een hoekje en de trainerfiets ver weg in de garage.
Prioriteit ligt nu eerst in het winterklaar maken van de fietsen. Spatborden en stevige wegbanden op de vakantiefiets, vaste vork in de hardtail met mogelijk banden met meer profiel.
Wat filmpjes over krachttraining thuis op YouTube zoeken.
En dan mogelijk de Tacx weer klaar maken.
SRAM heeft nooit een fatsoenlijke voorderailleur weten te maken, dat maakt de zucht/gang naar 1x natuurlijk groter. Als je nu 2 x zo grote kettingbladen gaat gebruiken, halveer je de stappen tussen versnellingen als je achter schakelt (theoretisch).
Wat Ceramic Speed aangaf was dat als je een systeem hebt met een dubbel voor, dat een scheve kettinglijn geen goede reden is om naar het kleine blad te gaan uit rendementsoogpunt.
(op de MTB rij ik graag met een enkel blad voor)
P.S. dat julllie in de nieuwsberichten telkens die belachelijke claims van percentages/Watts meenemen/kopieren! Zou het alleen doen als ze jullie een mooie testopstelling ter beschikking stellen ter controle. Door al die wattswinst heb je inmiddels goede remmen nodig om niet vanzelf weg te rijden.
Meer, meer, meer….
Las dat een gerenommeerde weerstand tester (Ceramic Speed?) tot hun verbazing had gemerkt dat als je de mechanische weerstand wil verminderen, je vooral grote tandwielen en kettingbladen moet gebruiken.
Smering en scheve ketting zijn relatief van een stuk minder belang.
De wereld snakt naar minder.
Zeker heeft de zuivere wegfiets bestaansrecht. Het lichte, nerveuze gedrag geeft een gevoel van lichtvoetigheid die mogelijk alleen door een baanfiets is te benaderen. De handige multifunctionaliteit van de endurance/gravel fiets en het bulldozerachtige gedrag is uiteraard veel handiger. Maar zoeken we dat? Op de racefiets heb ik ook wat bredere en steviger banden dan er bij “hoort”, om soms grindpaden te pakken en niet panisch te worden bij wat opgebroken stukken.
(En een andere fiets pakken is een heel stuk sneller dan telkens weer wielen ombouwen)
Die variant heet creditcardtouring. Niets mis mee.
Zul je zien dat er niets meer plakt als ik hem toch een keer nodig heb
Het regelmatig nakijken van je reservespullen is ernstig aan te raden. Een binnenband kan kapotscheuren als je hem lang in een tasje hebt, plakkers kunnen niet meer plakken, je pomp kan door vuil vast zijn gaan zitten, de ventielen passen niet meer bij je huidige velgen, je binnenbanden zijn te smal.
Eigenlijk zou je het een paar keer per jaar moeten controleren. (niet dat ik het doe)
Onze club had wel eens helmen te leen voor dit soort situaties. Zonder helm zou ik waarschijnlijk ook wel gaan rijden, maar helemaal solo en continu alert. Het is wel decennia geleden dat ik een toertocht op de weg heb gereden.
Oude binnenbanden knip ik nog regelmatig tot elastiekjes. Niet zo elastisch, wel zo duurzaam als postelastiekjes. Niet vergeten er een knoop in te leggen als ze lek zijn.
Als bakjes vierkante ijsbakjes. Goede reden om weer lekker ijs te halen (Malaga bijvoorbeeld).
Hallo! Ik ben Pierre Noiret (Pino), fietsende pensionado uit 1955 (leeftijd verandert ieder jaar, dus ga maar rekenen).
Een werkend leven gewerkt “in de fietsen”. Als mechanieker bij de WV Ede, bij het roemruchte Stormvogel in Wageningen, bij Giant Europe (produktontwikkeling in de tijd van Mike Burrows, bij Futurumshop (kort, maar te lang) en bij Trek (service en garantie, vooral wielen).
Op de fiets begonnen met kwart triathlons in de tijd van Rob Barel, Peter Zijerveld, Gregor Stam. Altijd diep in het rechterrijtje.
Fietsen ging het beste, daarom bij de WV Ede serieuzer aangepakt. Toertochten, clubwedstrijden, licenties tot en met één seizoen bij de amateurs. Daar ook training/begeleiding opgepakt met trainerscursussen (KNWU clubtrainer). Naast het vrij beperkte wegwielrennen actief in veld, MTB, baan. Alleen BMX, Downhill niet. Voor de opening van het OmnisportCentrum in Apeldoorn dernytraining gedaan, licentie dernytraining gehaald en de eerste wedstrijd in het nieuwe Omnisport gereden. Eruime tijd in begeleidng bij de Adelaar-Apeldoorn bezig geweest, Geruime tijd focus op MTB-marathons en RWP-cup helpen opzetten om het MTB-marathon vanuit Nederland te promoten. Aandacht steeds meer op het MTB gericht en een paar Enduro’s in Belgie en Frankrijk gereden. Dat endurorijden is niet echt meer iets voor mijn leeftijd en capaciteiten, dus daarmee gekapt. Aandacht nu aan het met bepakking fietsen (ik heb een aversie voor het woord bikepacking) en recentelijk mijn trip naar de Middellandse Zee afgemaakt.
Huidige plannen zijn vooral leuke kampeertrips op de fiets, mooie offroad routes rijden , aan het vierkantje (Veloviewer, Squadrats) werken en het lijstje cols bij de Club des Cent Cols uitbreiden (nu iets over de 400).
Heel leuk is nu het vanuit Bar-End (MTB-club in Apeldoorn) begeleiden van schoolklassen op de MTB. Hoe meer gegil, hoe leuker.
Fietsen collectie bestrijkt alle mogelijke toepassingen, inclusief MTB-tandem.
Trots op: uitrijden Forestiere op de MTB-tandem (MTB-marathon 100km in de Jura), een tiental keren de Roc d’Azur op de tandem uitgereden zonder pech of ernstige valpartijen.
Mooiste ritten: Tour du Mont Blanc MTB, The Whole Enchilada (Moab).
@ Ronald Brouwer: Ik heb van Park Tool een doosje “Fast Patch” en van Lezyne “clueless six-patch smart kit”.
Ik heb ze nooit gebruikt dus ben ook wel nieuwsgierig naar ervaringen. Mijn idee is dat je dan met zo’n pakje en een klein pompje altijd wel thuiskomt.
Ook nog een stukje buitenbandwang van 3 x 6 cm erbij om na een gat in de wang thuis te kunnen komen.
Is een beetje als een paraplu. Als je ze bij je hebt hoef je ze niet te gebruiken.
Het gebied staat er wel om bekend dat er op asfalt hard wordt gereden door auto’s en motoren. Niet altijd even relaxed. Zelf een aantal keren de Vulkanbike MTB-marathon in Daun gereden. Veel gravelwegen daarbij. Heel aangenaam.
De laatste jaren niet meer geplakt, ook erg weinig lekgereden. Meestal in de zadeltas 1 of 2 binnenbandjes (met goede breedte en ventiellengte) en een doosje fastpatches. Maar deze nog nooit hoeven gebruiken. Ze zitten al zo lang in de doos dat testen misschien wel verstandig is. Heb er geen problemen mee om in Nederland met geplakte binnenbanden te rijden, maar voor een trip naar een land met echte afdalingen controleer ik binnenbanden (en buitenbanden) extra op plakkers en steentjes.
