Achtergrond » Daan Keijzer bouwt een Canyon Aeroad van hout

Daan Keijzer bouwt een Canyon Aeroad van hout

Daan Keijzer bouwt een racefiets van hout

“Mijn hoofd staat altijd aan, zelfs als ik ’s avonds naast mijn vriendin op de bank zit. Dan ben ik allemaal mogelijkheden aan het bedenken voor hoe ik toch een houten derailleur kan maken die echt de ketting op spanning houdt.” Aan het woord is Daan Keijzer (27), meubelmaker van beroep en, als je het mij vraagt, een kunstenaar met hout.

Ik kwam Daan op het spoor via zijn Instagram account DaanKeijzerArt, dat eerst nog WoodenCanyon heette. Hij is bezig met het repliceren van een Canyon Aeroad, compleet gemaakt van hout. Wat mij, als hobbyhoutbewerker, direct opviel was de ongelooflijk inventieve manier waarop hij alle losse fietsonderdelen namaakt. Ventielen met echt schroefdraad, superstrakke én dunne houten spaken, perfect ronde banden. Een zadel met een slim nagemaakte bevestigingsklem en een cassette die, net als het metalen origineel, losse kransjes heeft. Dit is echt een fantastisch project!

Afkijken bij de meester

Op mijn verzoek eens een kijkje in de werkplaats te mogen komen nemen reageerde Daan gelukkig direct enthousiast. En zo stond ik op een zaterdagochtend in zijn werkplaats, in de grote loods achter zijn ouderlijk huis in Aalsmeer. Naast een oogstrelend mooie speedboot, met een dek van mahonie dat zo spiegelt dat je hem kunt gebruiken om je haar te stylen. Daans moeder brengt koffie en is overduidelijk apetrots op haar creatieve zoon.

De speedboot blijkt zijn afstudeerproject te zijn, die maakte hij samen met een klasgenoot om zijn diploma te halen aan het Hout- en Meubileringscollege in Amsterdam. Buiten aan de vaart ligt nog een andere boot, een Aalsmeerse praam, die hij ook zelf maakte. Bij binnenkomst in zijn werkplaats viel me de mountainbike al op. Ook een Canyon die hij maakte met houten framebuizen die hij verlijmd heeft aan zelfgemaakt carbon lugs. Het is duidelijk, hier is een creatieve geest aan het werk en het voelt voor mij alsof ik voor een keer bij de meester mag afkijken.

Houten Canyon Aeroad, 1 op 1

Terug naar de Aeroad, ik zoek naar de carbon versie. Die moet toch ergens staan. “Nee, ik heb zelf geen Aeroad”, zegt Daan. “Ik vond dat gewoon een mooi model en besloot dat ik die wilde nabouwen.” Hij had het geluk een keer bij iemand een kastenwand op maat te moeten installeren (overdag werkt hij bij een bedrijf dat maatmeubilair maakt) en die had een Aeroad staan. “Toen heb ik aan die man gevraagd of ik zijn fiets mocht opmeten.”

Op de werkbank ligt een grote blauwdruk waarop hij het frame heeft nagetekend met daarbij een heleboel maten. Buislengtes, diktes, en overal kleine aantekeningen. Er ligt ook een houten ketting, als ik daar langer naar kijk zie ik eigenlijk pas hoe bijzonder die is. Daan maakte alle schakels met de hand, losse plaatjes, de rol tussen de schakels, de pin om de schakels te verbinden, alles van hout en het werkte perfect. “Totdat ik hem in de olie zette, toen werd hij te stijf en nu bewegen de schakels niet soepel genoeg meer. Ik wil dat het perfect wordt, dus ik ga die opnieuw maken. Nu ik de werkwijze heb uitgedacht valt het wel mee, paar uurtjes werk denk ik.”

Monnikenwerk

Ik vraag Daan naar het aantal uren dat er al in de fiets zitten. “Ik zou het je niet kunnen zeggen. Ik ben in september 2025 begonnen, dus ik ben nu bijna een jaar bezig. Ik werk er meestal een uurtje aan, na mijn gewone baan. En in het weekend probeer ik altijd vroeg op te staan en er een paar uur aan te werken. Dan ben ik om een uur of 11 weer thuis, zodat ik ook wat aandacht aan mijn vriendin kan besteden”, zegt hij met een lach.

Als ik even snel hoofdreken, ga ik met gemak over de 400 uur heen. Als je dat omzet naar een uurloon, wordt deze houten Canyon duurder dan zijn carbon evenknie. “Ik ben er ook nog wel even zoet mee hoor. Ik moet het crankstel nog maken, de pedalen, het stuur en de rem-/schakelhendels en ik zit nog te broeden op de derailleurs. Daar wil ik een houten veer voor ontwerpen die de ketting echt op spanning houdt. En ik moet nog even uitzoeken hoe zadelpen bevestiging in elkaar zit bij de Aeroad.”

De moeilijke weg

Daan heeft het overdag vaak met zijn collega’s over zijn project en de problemen waar hij tegenaan loopt, ze proberen dan samen oplossingen te bedenken. “We hebben op het werk zo’n mooie lasersnijder staan. Mijn collega’s zeggen vaak dat ik die gewoon moet gebruiken. Maar ik vind juist het handwerk de uitdaging. Ik gebruik wel elektrisch gereedschap, maar altijd handbediend.”

Voor wie geïnteresseerd is, op zijn Instagram account DaanKeijzerArt (dat ontploft is en op het moment van schrijven al richting de 35.000 volgers gaat), deelt Daan veel filmpjes die laten zien hoe hij de onderdelen maakt. Voor het zadel ontwierp hij een eigen kopieermechaniek dat hij koppelde aan een bovenfrees, geweldig. Ik stond er versteld van, maar Daan zegt dat het maken van schroef voor de zadelklem eigenlijk moeilijker was (filmpje hieronder). Ook de manier waarop hij schroefdraad aan de spaken wist te krijgen verdiend een kudo. Eigenlijk is het hele project fantastisch!

Perfectionist

Als ik om het frame heenloop vraag ik of er ook wel eens iets mislukt. “Jawel, maar ik ga jou echt niet vertellen wat, daarvoor baal ik er teveel van.” Hoe langer ik kijk, hoe meer de mooie details me opvallen. Als ik wat foto’s maak, draait Daan het wiel even een beetje, hij wil de noest in het hout niet in beeld. Als ik zeg dat ik dat juist zo mooi vind, omdat het benadrukt dat het met een natuurproduct is gemaakt, blijken we het daar eigenlijk wel over eens te zijn. Ik zie dat de remschijven een beetje kromgetrokken zijn, “Ja, daar baal ik ook van. Dat ga ik denk ik ook opnieuw doen.”

Die schijven zijn kunstwerkjes op zich. De spider is gemaakt van essen en de schijf van drie lagen teakfineer. Daarbij heeft hij de nerf haaks op elkaar gelijmd, de schijven zouden dus niet krom mogen raken. Waarschijnlijk is de essen spider gaan werken. “Daar leer ik weer van, doe ik het gewoon nog een keer, maar dan goed.”

Waar Daan angst voor heeft is aanpassingen doen aan het frame. Zo moet de zadelpen nog vastgezet kunnen worden, daarvoor moet hij in het frame boren. Ook moeten er bevestigingspunten voor de houten bidonhouders komen. “Dat mag ik echt niet verknallen, want dan moet ik het frame repareren en dat ga je zien.” Meneer is nogal een perfectionist, dat moge duidelijk zijn.

Essen en teak

De Wooden Canyon wordt gemaakt van twee houtsoorten, essen en teak. Beide houtsoorten die goed te bewerken zijn en ook nog enigszins betaalbaar. De ketting zou Daan eigenlijk van pokhout willen maken, een houtsoort met een soort zelfsmerend vermogen. Maar dat is schaars en loeiduur, de kubieke meter prijs ligt op €72.500! Nu heeft Daan voor een ketting natuurlijk geen kuub nodig, maar toch.

Het voordeel van essen is dat het goed te buigen is als je het in een stoomcabine legt. De hete stoom maakt het hout soepel, zodat het niet breekt als je het buigt. Dit procedé gebruikte Daan voor de banden en uiteraard maakte hij die stoomcabine ook zelf. “Eén van de leuke dingen aan dit project is dat ik met zoveel verschillende technieken kan werken, die voor mij ook ook vaak nieuw zijn. Ik ben nogal snel verveeld, dus blijf graag nieuwe dingen doen en bijleren.”

Timmerman of kunstenaar?

Daan wil de Canyon, als deze klaar is, graag als kunstobject verkopen aan een liefhebber. Dat is ook zijn toekomstdroom, van kunstobjecten creëren zijn beroep maken. Hij gaat, als de Canyon af is, niet nog een keer een fiets maken. Dat ik ook de reden dat hij zijn Insta-account aan andere naam gaf. “Nee, ik denk dat ik eerst voor een houten schaats ga. Mijn vader is schaatsleraar, dus daar liggen hier voorbeelden zat van. En een paar fietsschoenen voor bij de fiets lijken me ook een mooie uitdaging.”

De planning is dat de Canyon in februari ’27 klaar is. Mocht je interesse hebben of iemand kennen die dit pareltje zou willen hebben, stuur Daan even een berichtje! Je vindt zijn website op: daankeijzer.com, daar is ook het contactformulier.

Het lijkt me voor Canyon zelf toch ook een mooi kunstobject voor in hun brandstore in Eindhoven. Hij heeft al contact met ze gehad, maar het marketingbudget schijnt al vergeven te zijn…kom op Canyon!

Ik blijf Daan in ieder geval volgen, van hem leren, en ga als de fiets klaar is zeker nog even kijken.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dank voor het insturen!